Start
Omhoog
Leghorn Haan
Leghorns
Leghorns 2

 

  Onze Web-Log

Datum laaste bewerking

18-12-2005

Free Calendar from Bravenet.com

Free Calendar from Bravenet.com

Klik op de foto voor een bezoek aan ons gastenboek

Dierenkliniek 

   De Baronie

 

 

Amerikaanse-Leghorn

De Leghorn (Amerikaans type): er is al veel over gezegd en hij heeft al veel verschillende benamingen gekregen. Voor de boeren was het de legkip van de eeuw. Voor de poelier was het de schraalste kip die hij kon opkopen. Voor de rassenliefhebber was het de verpester van alle rassen en zo kunnen wij nog wel even doorgaan. Toch heb ik dit ras in mijn hok opgenomen. Het is in de lijst van de gebruikte nutrassen een van de hoofdelementen. Daarnaast is het een prachtig dier om te zien en om te showen.

 Mijn haan waarmee ik dit jaar naar de show kan gaan

  De geschiedenis

De leghorn komt oorspronkelijk uit ItaliŽ. Van daaruit is hij door koopvaarders uitgevent over de hele wereld. Zo werden rond 1835 de eerste dieren in Amerika geÔmporteerd. De eerste dieren die daar aankwamen waren wit en bruin. Vooral de witte vielen zeer sterk op door hun legkracht. In het begin werden deze dieren de Italianers genoemd, maar na een tijd kwam daar de naam Leghorn voor in de plaats. Genoemd naar het stadje Livorno aan de Liguriaanse Zee (Middellandse Zee onder Frankrijk en West-ItaliŽ).

Deze Amerikaanse stam is uitgegroeid tot een van de betere legrassen. Deze zeer ranke kip kon zeer goed voor zichzelf zorgen en hoefde dan ook niet veel bijgevoerd te worden om toch nog tot een zeer hoge eiproductie te komen. 

Rond 1900 werden deze dieren weer in Nederland geÔmporteerd. Nederland had wel zijn eigen Leghorns (ook rond 1835 binnengehaald), maar toch hadden deze Amerikanen een beter legkracht dan de in Europa ontwikkelde leghorns. De Amerikaanse Leghorn is dan ook uitgegroeid tot het legras van de eeuw. Toch heeft dit ras niet ontzettend lang de erven beheerst. Het ras is wel de basis geworden van vele moderne leghybride rassen. 

Een van de redenen dat het ras van de erven verdween, is de zeer kleine vleesaanzet. Als de dieren uitgelegd waren, kon men er net een pannetje soep van trekken, want vlees zat er bijna niet aan. Dit was natuurlijk omdat het ras zijn krachten geheel op de eiproductie had zitten. Daarnaast was dit ras vrij gevoelig voor ziekten en waren ze nog al pikkerig aangelegd. Dit had hoogstwaarschijnlijk meer te maken met de huisvesting in die tijd. Men bouwde toen van die losse kippenhokjes van 6 bij 4 meter en daar moesten zo'n 200 kippen in. Aangezien de leghorn een zeer levendig dier is en graag de ruimte heeft, zal dit wel een van de redenen geweest zijn.
Dan werd dit ras door kippen- fokkers ook wel eens de verpester van alle kippenrassen genoemd.

Dit kwam vooral doordat dit ras een dominante witte kleur heeft. Alle rassen die men kruiste met dit ras en waarin de kleur zwart voorkwam, werd het zwart vervangen door wit. Zo is hoogstwaarschijnlijk ook het Chaamshoen van de erven verdwenen. Als het Chaamshoen gekruist wordt met de leghorn, komen er alleen maar witte dieren uit.

  Deze foto komt van de website Amalia van Solms uit Baarle-Nassau

De boeren vroeger waren natuurlijk net zo slim als ik, zij het niet slimmer. Die hoorden van de betere prestaties van die Amerikaanse kip en kochten natuurlijk een toom kuikens, die men vervolgens tussen hun eigen hoenders liet lopen. Na een paar jaar kruisen met hun eigen dieren, waren al hun dieren wit en weg was het oude ras.

Er gaat zelfs een verhaal dat ergens, in een gehucht in Brabant, rond 1920 alle kippen plotseling wit geworden waren en dat niemand begreep hoe dit kon. Het waarheidsgehalte van zo'n verhaal kan ik niet bepalen, maar het zou wel verklaard kunnen worden met bovenstaand verhaal.